Αμάρυνθος -10-2006 Η πρώτη ανακοίνωση της ΟΛΜΕ: άλλα λόγια

Αθήνα, 31/10/06
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΟΛΜΕ
Για το περιστατικό σε βάρος μαθήτριας που συνέβη πρόσφατα σε σχολείο της Εύβοιας
Το περιστατικό σε βάρος μαθήτριας που συνέβη πρόσφατα σε σχολείο της Εύβοιας,
ανεξάρτητα από την πορεία που θα έχει η δικαστική διερεύνησή του, είναι ιδιαίτερα
ανησυχητικό. Πράξεις που προσβάλλουν βάναυσα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ιδίως όταν
συντελούνται σε βάρος και μεταξύ ανηλίκων, είναι από κάθε άποψη καταδικαστέες.
Η συχνότητα τέτοιων φαινομένων, παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται μειωμένη σε σύγκριση
με άλλες χώρες με υψηλό δείκτη οικονομικής ανάπτυξης, πρέπει να αυξήσει την εγρήγορση
και την προσοχή όλων μας, καθώς είναι ενδεικτική γενικότερων κοινωνικών προβλημάτων,
που πρέπει επιτέλους να τα αξιολογήσουμε διαφορετικά. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να
αποτελέσουν την αφορμή συστηματικών και ολοκληρωμένων προσεγγίσεων των
προβλημάτων που απασχολούν τα παιδιά και τους νέους και νέες στη χώρα μας.
Ιδιαίτερα πρέπει να μας απασχολήσει η σχέση που έχει η εκδήλωση τέτοιων περιστατικών
βίας κυρίως με τις ποικίλες μορφές κοινωνικής και οικονομικής ανισότητας, αλλά και με τα
παραδοσιακά στερεότυπα του φύλου (επιθετικότητα και κυριαρχία των αγοριών κ.λπ.),
καθώς και με ρατσιστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές (π.χ. σε βάρος των μεταναστών).
Επισημαίνουμε, επίσης, ότι πολύ συχνά οι επιδράσεις των μέσων μαζικής επικοινωνίας
(ΜΜΕ) είναι δυστυχώς αρνητικές στα ζητήματα αυτά. Τα ΜΜΕ, και κυρίως η τηλεόραση,
προβάλλουν κατά κόρον πρότυπα που διέπονται από επιθετική και βίαιη συμπεριφορά,
κυρίως από μέρους του ανδρικού φύλου, η οποία μάλιστα συχνά εμφανίζεται ως αυτονόητη.
Πρέπει, ακόμη, να επανεξετάσουμε τις προτεραιότητες της εκπαιδευτικής πολιτικής που
ασκείται στη χώρα μας, όπως και σε άλλες χώρες. Η αντίληψη ότι πρώτη φροντίδα πρέπει να
αποτελεί η βελτίωση των επιδόσεων οδηγεί σε υποβάθμιση της υποχρέωσης που έχει το
σχολείο για συστηματική άσκηση των παιδιών στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
και των δικαιωμάτων. Δραστηριότητες που έχουν σχέση με τις διαφυλικές σχέσεις, τη
διαπολιτισμική εκπαίδευση και που γενικότερα στοχεύουν στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων
πολιτών, που σέβονται τα θεμελιώδη και αναφαίρετα δικαιώματα κάθε συμμαθητή /
συμμαθήτριας, ενώ ταυτόχρονα μπορούν να τα διεκδικούν τόσο για τον εαυτό τους όσο και
για τους άλλους, έχουν ισχνή παρουσία στα σχολικά προγράμματα και συχνά στην πράξη
ακυρώνονται. Από την άλλη πλευρά, η στελέχωση του σχολείου με κατάλληλα εξειδικευμένο
προσωπικό (ψυχολόγους, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.) είναι ανύπαρκτη. Υστερεί, επίσης, η
οργάνωση μηχανισμών και διαδικασιών στα σχολεία που θα διασφαλίζουν τη δυνατότητα σε
παιδιά – θύματα βίαιης συμπεριφοράς να υποστηριχθούν κατάλληλα και να αντεπεξέλθουν
σε μια δύσκολη περίσταση.
Τέλος, πρέπει να προσθέσουμε ότι η ψυχολογική και παιδαγωγική προετοιμασία των
εκπαιδευτικών –με ευθύνη της πολιτείας, πρέπει να το τονίσουμε αυτό– είναι τουλάχιστον
ανεπαρκής.
Απευθυνόμαστε, για μια ακόμη φορά, προς την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ και ζητούμε να ληφθούν
τα αναγκαία μέτρα, στο πλαίσιο ενός γενικότερου αναπροσανατολισμού της εκπαιδευτικής
πολιτικής, για την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων. Εκφράζοντας τη διάθεση
όλου του εκπαιδευτικού κόσμου, δηλώνουμε ότι θα συμβάλουμε, στο μέτρο των
δυνατοτήτων μας, στον περιορισμό τέτοιων θλιβερών περιστατικών.