Ιδιαίτερα στην Πάτρα

Ζητούνται μαρτυρίες για ιδιαίτερα….
Ο εισαγγελέας Πάτρας καλεί ιδιοκτήτες φροντιστηρίων για να του δώσουν στοιχεία

Πατρινή εφημερίδα ΑΛΛΑΓΗ, Τοπικά και άλλα, ΠΕΜΠΤΗ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2007, σελ. 03

Με κλήσεις που έχει επιδώσει προς όλους τους ιδιοκτήτες φροντιστηρίων καθώς και σε φοιτητές (άγνωστο είναι το κριτήριο επιλογής τους), η Εισαγγελία Πρωτοδικών Πατρών τους καλεί να παρουσιαστούν ενώπιον της Αντιεισαγγελέως Πρωτοδικών προκειμένου να καταθέσουν αν και ποιους επίορκους καθηγητές της δημόσιας εκπαίδευσης γνωρίζουν, οι οποίοι κάνουν παράλληλα ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές τους.

Η Εισαγγελική παρέμβαση ξεκίνησε έπειτα από την προσφυγή του προέδρου της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστηρίων Ελλάδος Γ. Χατζητέγα στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και αφορά ολόκληρη την Ελλάδα.
Αντίστοιχες εισαγγελικές έρευνες έχουν γίνει και κατά το παρελθόν. Ποιο όμως ήταν το αποτέλεσμα τότε και ποιο θα είναι στο μέλλον; Μπορεί οι εισαγγελείς να έχουν κάθε δίκιο να διεξάγουν έρευνες, σύμφωνα με το νόμο, η κατάσταση ωστόσο φαντάζει τουλάχιστον υποκριτική. Κι αυτό γιατί είναι γνωστό τοις πάσι ότι μια μερίδα καθηγητών της δημόσιας εκπαίδευσης κάνει παράλληλα και ιδιαίτερα μαθήματα, ενώ η εκπαιδευτική διαδικασία βασίζεται εν πολλοίς στην αποκαλούμενη παραπαιδεία. Κατά συνέπεια, τέτοιου είδους παρεμβάσεις αναμετρώνται με το αποτέλεσμα και όχι με την ουσία του προβλήματος.
Η βάση του προβλήματος είναι ότι το δημόσιο σχολείο υποβαθμίζεται ολοένα και περισσότερο και μετατρέπεται σταδιακά σ' ένα απέραντο εξεταστικό κέντρο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οι καθηγητές δεν προλαβαίνουν να διδάξουν την ύλη, ενώ δεν υπάρχει μέριμνα για την επιμόρφωση τους. Εξετάσεις εξαγγέλλονται ακόμη και για το δημοτικό. Παράλληλα, συνεχώς μειώνεται ο προϋπολογισμός για τα ολοήμερα σχολεία και την ενισχυτική διδασκαλία, ενώ είναι γνωστή η μισθολογική κατάσταση των εκπαιδευτικών. Άρα, σήμερα διαρρηγνύουμε τα ιμάτια μας για πράγματα που είναι αναπόφευκτα όσο το δημόσιο σχολείο δεν αναβαθμίζεται.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν είναι σωστό τα παιδιά μας να κάνουν ιδιαίτερο μάθημα με τους καθηγητές τους από το σχολείο ή οτο φροντιστήριο.
Το ζητούμενο θα πρέπει να είναι κανένας μαθητής να μη χρειάζεται να κάνει επιπλέον μαθήματα έξω από το σχολείο. Κι εδώ οι ευθύνες των εκάστοτε υπουργών Παιδείας είναι μεγάλες.
Ειδικά η σημερινή ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει διακηρύξει ανοιχτά το όραμα της για μια εκπαίδευοη της αγοράς και του ανταγωνισμού, σε όλες τις βαθμίδες.
Όσο λοιπόν επικρατεί και βαθαίνει η αγοραία λογική στην εκπαίδευση τόσο θα βλέπουμε, μεταξύ άλλων, να πυκνώνουν φαινόμενα επίορκων καθηγητών, η τιμωρία των οποίων θα αναζητείται μόνο όταν ένας... ανταγωνιστής διαπιστώνει ότι του κλέβουν τη δουλειά.

Τι λένε οι άμεσα ενδιαφερόμενοι στην «Α»

Τα παιδιά εξοικειώνονται με τη «διαπλοκή»
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΜΗΣ, ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΥ «ΦΑΣΜΑ»
«Θα επιθυμούσα η λειτουργία του σχολείου να είναι τέτοια ώστε οι μαθητές να καλύπτονται πλήρως και να μην αναγκάζονται να καταφεύγουν στα φροντιστήρια, επιβαρύνοντας τόσο τον ελεύθερο χρόνο τους όσο και τα οικονομικά της οικογένειας τους.
Από τη στιγμή όμως που κάτι τέτοιο δεν ισχύει, θα έπρεπε, αντί οι υπεύθυνοι να γενικολογαύν περί παραπαιδείας, να γίνει μια σαφής διάκριση ανάμεσα στο οργανωμένο-νόμιμο φροντιστήριο και στην παράνομη παραπαιδεία των ιδιαιτέρων.
Κατά τη γνώμη μου, το χειρότερο από όλα σε αυτή τη διαδικασία είναι ότι τα παιδιά εξοικειώνονται στις "διαπλοκές" της ελληνικής κοινωνίας».


Πραγματικότητα τα ιδιαίτερα στημένο το παιχνίδι

Παναγιώτης Μπούρδαλας,
γραμματέας Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας

«Έπειτα από ένα κορυφαίο εκπαιδευτικό κίνημα με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών, φοιτητών και γονιών, και με την υπουργό να έχει εξαγγείλει ήδη αλλαγές στον τρόπο εξετάσεων, η πολιτική συγκυρία που ανοίγει το θέμα πανελλαδικά δεν είναι τυχαία. Στη δική μας ΕΛΜΕ δεν έχει έρθει καμία συγκεκριμένη καταγγελία. Τα φροντιστηριακά μαθήματα, νόμιμα ή παράτυπα, είναι πραγματικότητα. Υπάρχουν δύο κατηγορίες καθηγητών που κάνουν ιδιαίτερα. Η πρώτη, την οποία καταδικάζουμε ως κλάδος, είναι μια μικρή αλλά διεφθαρμένη κατηγορία που στόχο έχει τον πλουτισμό, χωρίς να σκέφτεται ότι υπάρχουν αδιόριστοι συνάδελφοι ή φροντιστηριακοί καθηγητές που αμείβονται ελάχιστα. Η δεύτερη κατηγορία είναι συνάδελφοι που, κάτω από την πίεση των οικονομικών αναγκών, αναγκάζονται να καταφύγουν στα ιδιαίτερα για λίγες όμως ώρες. Πάντως, οι περισσότεροι καθηγητές που κάνουν ιδιαίτερα είναι αδιόριστοι.
Κατά συνέπεια, αν δεν στηριχθούν οικονομικά οι καθηγητές ή αν δεν υπάρξει ένα σχολείο που να μην αναγκάζει το μαθητή να καταφύγει στα φροντιστήρια, όσα κατασταλτικά μέτρα κι αν παρθούν, δεν θα αποδώσουν.
Πρόκειται για «στημένο παιχνίδι», όταν το σχολείο λειτουργεί με «φίλτρα», όπως η βάση του 10, και ανταγωνιστικές εξετάσεις, οι καθηγητές δεν προλαβαίνουν να διδάξουν την ύλη, το επίπεδο της οποίας ολοένα και ανεβαίνει σε σχέση με την ηλικία.
Πλέον και παιδιά του δημοτικού κάνουν φροντιστήρια. Παράλληλα, χρόνο με το χρόνο δίνονται όλο και λιγότερα χρήματα για τη δωρεάν αντισταθμιστική εκπαίδευση, π.χ. ολοήμερα σχολεία, ενισχυτική διδασκαλία κ.λπ.
Άρα, η ευθύνη βαρύνει όλες τις κυβερνήσεις που δεν αναβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο».

Το φαινόμενο θα ενταθεί όσο το δημόσιο σχολείο υποβαθμίζεται ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΔΙΟΡΙΣΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ:

«Το πρόβλημα είναι όντως υπαρκτό και δεν αποτελείται από μεμονωμένα περιστατικά. Όμως, δεν λύνεται με τουφεκιές στον αέρα.
Σήμερα, χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να δουλεύουν σε αυτό που ονομάζεται παραπαιδεία. Ταυτόχρονα αναγκάζονται να ανταγωνίζονται διορισμένους συναδέλφους που κάνουν ιδιαίτερα, άρα είναι διπλοθεσήτες.
Ωστόσο, οι εισαγγελικές παρεμβάσεις δεν αποτελούν λύση όσο δεν προωθείται η ουσιαστική αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Πιστεύω ότι το φαινόμενο θα ενταθεί στο άμεσο μέλλον, λόγω των νέων βιβλίων αλλά και της αλλαγής του τρόπου εξετάσεων που σχεδιάζεται».