Αμάρυνθος: δεύτερη ανακοίνωση της ΟΛΜΕ (μετά τον σάλο γιά την πρώτη - ακολουθεί): χλιαρή καταδίκη και "φταίνε τα ΜΜΕ"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σχετικά με το περιστατικό βίας σε βάρος μαθήτριας στο Λύκειο της Αμαρύνθου
Εύβοιας
Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις που ακολούθησαν το περιστατικό βίας σε βάρος μαθήτριας στο
Λύκειο της Αμαρύνθου Εύβοιας επανερχόμαστε στο θέμα τονίζοντας τα εξής:
1. Όπως έχουμε ήδη επισημάνει (ανακοίνωση της ΟΛΜΕ της 31ης Οκτωβρίου
2006), το γεγονός που συνέβη στο συγκεκριμένο σχολείο, ανεξάρτητα από την
πορεία που θα έχει η δικαστική διερεύνησή του, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό.
Από την πλευρά μας, πέρα από τη σαφή και απερίφραστη καταδίκη κάθε πράξης
που προσβάλλει βάναυσα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ιδίως όταν συντελείται σε
βάρος και μεταξύ ανηλίκων, θεωρούμε αυτονόητη υποχρέωσή μας, ως
εκπαιδευτική κοινότητα και ευρύτερα ως κοινωνία, να διερευνούμε τα αίτια και
τους παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση τέτοιων φαινομένων και να
παίρνουμε τα απαραίτητα μέτρα για την έγκαιρη πρόληψη και την κατάλληλη
αντιμετώπισή τους. Ιδιαίτερα πρέπει να εξετάσουμε τη σχέση που έχει η εκδήλωση
τέτοιων περιστατικών βίας κυρίως με τις ποικίλες μορφές κοινωνικής και
οικονομικής ανισότητας, αλλά και με τα παραδοσιακά στερεότυπα του φύλου καθώς
και με ρατσιστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές. Επίσης, πρέπει να δοθεί έμφαση
και στους κινδύνους που απορρέουν από την κακή χρήση νέων τεχνολογιών, όπως
είναι τα κινητά τηλέφωνα και το Διαδίκτυο (Internet).
2. Καλούμε την Πολιτεία να εκτιμήσει σωστά τη σημασία που έχουν η κατάλληλη
οργάνωση των σχολείων, η υποστήριξή τους με το αναγκαίο επιστημονικό
προσωπικό και η επαρκής και συνεχής επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Επίσης,
ζητούμε να συνδεθεί πιο στενά η ασκούμενη εκπαιδευτική πολιτική με την
επιστημονική/παιδαγωγική έρευνα, που πρέπει να αναπτυχθεί και να αξιοποιηθεί
ακόμη περισσότερο.
3. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η δικαστική διερεύνηση του ζητήματος δεν έχει
προχωρήσει, είναι για μας σαφές ότι η απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων του
συγκεκριμένου σχολείου υπήρξε βεβιασμένη, ελήφθη κατά παράβαση της
παιδαγωγικής και δημοκρατικής δεοντολογίας και βρίσκεται σε αντίθεση με την
κοινή αντίληψη περί δικαίου. Κατά την άποψή μας, η προσπάθεια «εξίσωσης»
της παθούσας με τους δράστες σύμφωνα με τη σχετική δημόσια καταγγελία,
μέσω της επιβολής της ίδιας μάλιστα ποινής είναι σε κάθε περίπτωση
απαράδεκτη. Εκφράζουμε, ωστόσο, τη βεβαιότητα ότι τα μέλη του Συλλόγου
Διδασκόντων του Λυκείου Αμαρύνθου θα επανατοποθετηθούν άμεσα
συνεκτιμώντας όλες τις όψεις του προβλήματος.
4. Έχουμε ήδη επισημάνει ότι πολύ συχνά οι επιδράσεις των μέσων μαζικής
επικοινωνίας (ΜΜΕ) και κυρίως της τηλεόρασης είναι δυστυχώς αρνητικές,
καθώς προβάλλουν κατά κόρον πρότυπα που διέπονται από επιθετική και βίαιη
συμπεριφορά, κυρίως από μέρους του ανδρικού φύλου, η οποία μάλιστα συχνά
εμφανίζεται ως αυτονόητη και επωφελής. Συχνά, επίσης, η συμμετοχή ανηλίκων
σε τηλεοπτικές εκπομπές γίνεται με όρους που δεν διασφαλίζουν το σεβασμό της
προσωπικότητάς τους και συμβάλλουν στη διαμόρφωση αρνητικών προτύπων
συμπεριφοράς. Προσθέτουμε ότι και ο χειρισμός του συγκεκριμένου περιστατικού
από ορισμένα τηλεοπτικά αλλά και έντυπα μέσα υπήρξε από κάθε άποψη απαράδεκτος,
κατά παράβαση κάθε ηθικής δεοντολογίας, συχνά μάλιστα και κατά
παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας και εγγίζοντας τα όρια της δημοσιογραφικής
ασυδοσίας. Στιγματίζουμε τέτοιες πρακτικές, που εύκολα θυσιάζουν στο βωμό
της τηλεθέασης τον απαιτούμενο σεβασμό στην προσωπικότητα ανηλίκων και
την αντικειμενική δημοσιογραφία. Τονίζουμε, επίσης, ότι η προβολή περιστατικών
παραβατικής συμπεριφοράς που συμβαίνουν στα σχολεία και η προσπάθεια να
εμφανιστούν ως γενικευμένο φαινόμενο εντάσσεται σε μια ενορχηστρωμένη
εκστρατεία κατά του δημόσιου σχολείου και των αγώνων της εκπαιδευτικής
κοινότητας.
5. Θεωρούμε αναγκαίο, στο πλαίσιο ενός σχολικού προγράμματος που θα
προετοιμάζει τα παιδιά επαρκώς για τις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο,
να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στην αγωγή του πολίτη, με βασικές διαστάσεις της
το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη διαπολιστισμική και αντιρατσιστική
εκπαίδευση, την ενημέρωση στις διαφυλικές σχέσεις και την εκπαίδευση στα
μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το διδακτικό υλικό που έχει εκπονήσει το Κέντρο
Μελετών και Τεκμηρίωσης της ΟΛΜΕ (Σχολείο χωρίς σύνορα / Μαθητικά
γυμνάσματα στα ανθρώπινα δικαιώματα και Ρατσισμός και ΜΜΕ / Ο ρόλος του
σχολείου) καθώς και άλλα αξιόλογα σχετικά υλικά μπορούν να αξιοποιηθούν και στο
πλαίσιο τέτοιων προγραμμάτων
Απευθυνόμαστε, για μια ακόμη φορά, προς την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ και ζητούμε να ληφθούν
τα αναγκαία μέτρα, στο πλαίσιο ενός γενικότερου αναπροσανατολισμού της εκπαιδευτικής
πολιτικής, για την αντιμετώπιση και τέτοιων προβλημάτων. Ταυτόχρονα, εκφράζοντας τη
διάθεση όλου του εκπαιδευτικού κόσμου, δηλώνουμε ότι θα συμβάλουμε, στο μέτρο των
δυνατοτήτων μας, συνεργαζόμενοι με την επιστημονική κοινότητα, τους αρμόδιους
παράγοντες και φορείς, τους γονείς και τους μαθητές / μαθήτριές μας στον περιορισμό
τέτοιων θλιβερών περιστατικών και στην διαμόρφωση ενός κατάλληλου παιδαγωγικού
περιβάλλοντος, σεβασμού των δικαιωμάτων, αλληλεγγύης και εμπιστοσύνης στα
σχολεία. Συγκεκριμένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων μας σε μια τέτοια κατεύθυνση και
σε συνέχεια της δράσης που έχουμε ήδη αναπτύξει επεξεργαζόμαστε και θα
ανακοινώσουμε σύντομα.

>> Καλούν την Πολιτεία να επέμβει. Αν επέμβει όμως, τότε θα την καταγγείλουν.
Όσο γιά το "πρόγραμμα δραστηριοτήτων", ακόμα το περιμένουμε!
Κάτι σαν τις ΕΔΕ.

Αμάρυνθος -10-2006 Η πρώτη ανακοίνωση της ΟΛΜΕ: άλλα λόγια

Αθήνα, 31/10/06
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΟΛΜΕ
Για το περιστατικό σε βάρος μαθήτριας που συνέβη πρόσφατα σε σχολείο της Εύβοιας
Το περιστατικό σε βάρος μαθήτριας που συνέβη πρόσφατα σε σχολείο της Εύβοιας,
ανεξάρτητα από την πορεία που θα έχει η δικαστική διερεύνησή του, είναι ιδιαίτερα
ανησυχητικό. Πράξεις που προσβάλλουν βάναυσα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ιδίως όταν
συντελούνται σε βάρος και μεταξύ ανηλίκων, είναι από κάθε άποψη καταδικαστέες.
Η συχνότητα τέτοιων φαινομένων, παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται μειωμένη σε σύγκριση
με άλλες χώρες με υψηλό δείκτη οικονομικής ανάπτυξης, πρέπει να αυξήσει την εγρήγορση
και την προσοχή όλων μας, καθώς είναι ενδεικτική γενικότερων κοινωνικών προβλημάτων,
που πρέπει επιτέλους να τα αξιολογήσουμε διαφορετικά. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να
αποτελέσουν την αφορμή συστηματικών και ολοκληρωμένων προσεγγίσεων των
προβλημάτων που απασχολούν τα παιδιά και τους νέους και νέες στη χώρα μας.
Ιδιαίτερα πρέπει να μας απασχολήσει η σχέση που έχει η εκδήλωση τέτοιων περιστατικών
βίας κυρίως με τις ποικίλες μορφές κοινωνικής και οικονομικής ανισότητας, αλλά και με τα
παραδοσιακά στερεότυπα του φύλου (επιθετικότητα και κυριαρχία των αγοριών κ.λπ.),
καθώς και με ρατσιστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές (π.χ. σε βάρος των μεταναστών).
Επισημαίνουμε, επίσης, ότι πολύ συχνά οι επιδράσεις των μέσων μαζικής επικοινωνίας
(ΜΜΕ) είναι δυστυχώς αρνητικές στα ζητήματα αυτά. Τα ΜΜΕ, και κυρίως η τηλεόραση,
προβάλλουν κατά κόρον πρότυπα που διέπονται από επιθετική και βίαιη συμπεριφορά,
κυρίως από μέρους του ανδρικού φύλου, η οποία μάλιστα συχνά εμφανίζεται ως αυτονόητη.
Πρέπει, ακόμη, να επανεξετάσουμε τις προτεραιότητες της εκπαιδευτικής πολιτικής που
ασκείται στη χώρα μας, όπως και σε άλλες χώρες. Η αντίληψη ότι πρώτη φροντίδα πρέπει να
αποτελεί η βελτίωση των επιδόσεων οδηγεί σε υποβάθμιση της υποχρέωσης που έχει το
σχολείο για συστηματική άσκηση των παιδιών στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
και των δικαιωμάτων. Δραστηριότητες που έχουν σχέση με τις διαφυλικές σχέσεις, τη
διαπολιτισμική εκπαίδευση και που γενικότερα στοχεύουν στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων
πολιτών, που σέβονται τα θεμελιώδη και αναφαίρετα δικαιώματα κάθε συμμαθητή /
συμμαθήτριας, ενώ ταυτόχρονα μπορούν να τα διεκδικούν τόσο για τον εαυτό τους όσο και
για τους άλλους, έχουν ισχνή παρουσία στα σχολικά προγράμματα και συχνά στην πράξη
ακυρώνονται. Από την άλλη πλευρά, η στελέχωση του σχολείου με κατάλληλα εξειδικευμένο
προσωπικό (ψυχολόγους, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λπ.) είναι ανύπαρκτη. Υστερεί, επίσης, η
οργάνωση μηχανισμών και διαδικασιών στα σχολεία που θα διασφαλίζουν τη δυνατότητα σε
παιδιά – θύματα βίαιης συμπεριφοράς να υποστηριχθούν κατάλληλα και να αντεπεξέλθουν
σε μια δύσκολη περίσταση.
Τέλος, πρέπει να προσθέσουμε ότι η ψυχολογική και παιδαγωγική προετοιμασία των
εκπαιδευτικών –με ευθύνη της πολιτείας, πρέπει να το τονίσουμε αυτό– είναι τουλάχιστον
ανεπαρκής.
Απευθυνόμαστε, για μια ακόμη φορά, προς την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ και ζητούμε να ληφθούν
τα αναγκαία μέτρα, στο πλαίσιο ενός γενικότερου αναπροσανατολισμού της εκπαιδευτικής
πολιτικής, για την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων. Εκφράζοντας τη διάθεση
όλου του εκπαιδευτικού κόσμου, δηλώνουμε ότι θα συμβάλουμε, στο μέτρο των
δυνατοτήτων μας, στον περιορισμό τέτοιων θλιβερών περιστατικών.

Ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης εναντίον του Προέδρου της ΟΛΜΕ

Ανακοίνωση 29/10/07 της ΟΛΜΕ:
"Απαιτούμε και από τον κ. Ψωμιάδη σεβασμό στο δημοκρατικό θεσμό των
συνδικάτων και στους εκλεγμένους εκπροσώπους τους. Επιπλέον, είναι καιρός να
αντιληφθεί ότι το «συνδικαλίζεσθαι» είναι στάση ζωής και διαρκής αγώνας για την προαγωγή του υπερ-ατομικού, του κοινού και του συλλογικού. Δεν είναι επάγγελμα και μάλιστα προσοδοφόρο!
Δηλώνουμε, τέλος, την απόφασή μας να συνεχίσουμε με ευθύνη, συνέπεια
και ανιδιοτέλεια να αγωνιζόμαστε για το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση.
Όσοι εφαρμόζουν ή στηρίζουν πολιτικές απαξίωσης των εκπαιδευτικών και της
Δημόσιας εκπαίδευσης θα μας βρίσκουν απέναντί τους, όσες ύβρεις και
συκοφαντίες κι αν εξαπολύουν."

Καταδικάζουμε τις δηλώσεις του Νομάρχη.
Όμως ας μην μιλάνε γιά ανιδιοτέλεια αυτοί που χρόνια τώρα μόνο συνδικαλισμό κάνουν. Πόσα χρόνια έχουν να διδάξουν σε τάξη;
Και αν στηρίζουν τη δημόσια εκπαίδευση, να μας πουν αν τα ιδιαίτερα είναι "δημόσια εκπαίδευση"!

Το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο 1-11-2007

Όσοι πήγαμε θαυμάσαμε την αγωνιστικότητα των νέων παιδιών, μαθητών και φοιτητών.
Βέβαια, οι εκπρόσωποί τους μαθαίνουν από τώρα τη συνδικαλιστική γλώσσα, και ετοιμάζονται να γίνουν από φοιτητο-πατέρες, εργατο-πατέρες, κτλ.
Ακούσαμε και τους "ηγέτες" μας. Αν το καλοσκεφτούμε, έχουν μάθει πιά μιά νέα δουλειά: συνδικαλισμός, ψηφίσματα, συγκεντρώσεις, ομιλίες, "ξύλινη" αγωνιστική ρητορεία. Και οι ομιλίες τους: "είμαστε εδώ" έλεγαν όλοι. Καλά ρε παιδιά: εδώ είμαστε, πού θα είμαστε; Σιγά το ρητορικό τρικ που βρήκατε; Κάνετε που κάνετε αυτή τη δουλειά, και μάλιστα πληρώνεστε από τον φορολογούμενο πολίτη γι αυτό, δεν φροντίζετε να βρείτε κάτι καινούργιο; Τόσα χρόνια, τα ίδια και τα ίδια. Μαθαίνουν και οι νεώτεροι, και την επόμενη φορά θα λένε και αυτοί "είμαστε εδώ".
Σημασία έχει ότι εμείς είμαστε εδώ. Εσείς είστε γιατί αυτή είναι η δουλειά σας! Από τα φοιτητικά σας χρόνια συνδικαλιστές. Δεν βαρεθήκατε; Οι άλλοι της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ πήραν προαγωγή και κάνουν καριέρα στη Βουλή. Εσείς όμως; Πόσο ακόμη "θα είστε εδώ";
Ελπίζουμε να μην αδικούμε κανένα. Αν κάποιος είναι συνδικαλιστής και διδάσκει να μας το πεί, γιατί δεν μας αρέσει να λέμε "όλοι ίδιοι είναι".

www.alfavita.gr: ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΠΗ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΤΣΙΚΑ

Χρήστος Κάτσικας Γιώργος Καββαδίας Κώστας Θεριανός Το "Εγχειρίδιο" του καλού εκπαιδευτικού εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Χρήστος Κάτσικας Κώστας Θεριανός Θανάσης Τσιριγώτης Γιώργος Καββαδίας Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ
Χρήστος Κάτσικας Κώστας Ν. Θεριανός Η εκπαίδευση της αμάθειας 2η έκδοση συμπληρωμένη και ανανεωμένη εκδόσεις Gutenberg
Χρήστος Κάτσικας Κώστας Θεριανός Τα πανεπιστήμια φλέγονται! Εκδόσεις Α.Α.ΛΙΒΑΝΗ
Ελένη Νικολαΐδου - Χρήστος Κάτσικας Οδηγός των έργων του αρχαίου ελληνικού θεάτρου εκδόσεις Στρατής
Χρήστος Κάτσικας H μετάλλαξη του Πανεπιστημίου εκδόσεις Gutenberg
Χρήστος Κάτσικας Γιώργος Καββαδίας Το εγχειρίδιο του καλού εκπαιδευτικού εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Χρήστος Κάτσικας Εύα Πολίτου Εκτός «Τάξης» το «Διαφορετικό»; 2η έκδοση εκδόσεις Gutenberg
Χρήστος Κάτσικας Κώστας Ν. Θεριανός Ιστορία της Νεοελληνικής Εκπαίδευσης εκδόσεις Σαββάλα
Χρήστος Κάτσικας Γιώργος Καββαδίας Η αξιολόγηση στην Εκπαίδευση εκδόσεις Σαββάλας
Χρήστος Κάτσικας Tα παραμύθια της σχολικής μας ζωής εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Χρήστος Κάτσικας Κώστας Ν. Θεριανός Η εκπαίδευση της αμάθειας εκδόσεις Gutenberg
Κάτσικας Χρήστος Σωτήρης Παναγιώτης Η αναδιάρθρωση του ελληνικού Πανεπιστημίου εκδόσεις Σαββάλα
Χρήστος Κάτσικας Γιώργος Καββαδίας Η ανισότητα στην ελληνική εκπαίδευση
Χρήστος Κάτσικας Ελένη Νικολαΐδου Οι αθέατες πλευρές Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα εκδόσεις Σαββάλα

SOS: Απεργία πείνας - Γρηγόρης Καλομοίρης (ΟΛΜΕ)

Και απεργία πείνας για συμπαράσταση

Συνδικαλιστές και στελέχη αριστερών οργανώσεων εκδήλωσαν χθες το μεσημέρι τη συμπαράστασή τους και 6 από αυτούς άρχισαν απεργία πείνας μαζί με τη μητέρα του Κυριακόπουλου στα Προπύλαια.

Από χθες σε απεργία πείνας Χρ. Μπίστης, Γρ. Καλομοίρης, Αλ. Βερναρδάκης, Στ. Κατσαρός και Τζένη Κυριακοπούλου

Συμμετέχουν οι: Γρηγόρης Καλομοίρης (γραμμ. ΟΛΜΕ), Γιάννης Φελέκης (Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα), Χρήστος Μπίστης (Πρωτοβουλία κατά της Αναθεώρησης του Συντάγματος), Αλέκος Βερναρδάκης (πρ. διοίκηση ΓΣΕΕ), Στέργιος Κατσαρός (κρατούμενος στη δικτατορία), Πέτρος Κωνσταντίνου (Πρωτοβουλία Γένοβα).

>>>>> Οι δύο πρώτοι εξ αριστερών δείχνουν πολύ "κομμένοι" από την απεργία πείνας, έτοιμοι να καταρρεύσουν.
Μα πόσες μέρες απεργούν και έγιναν έτσι; Πρήστηκε η κοιλιά τους από την πείνα...
Να διακόψουν άμεσα πριν υποστεί ανήκεστον βλάβη η υγεία τους! Αν αρνηθούν, να τους χορηγηθεί τροφή δια της βίας!

Τα σχόλια που ακολουθούν πρέπει να θεωρηθούν κακόβουλα (;)
από το http://www.phorum.gr/viewtopic.php?t=40035&postdays=0&postorder=asc&start=0

Πρώτα, τί λέει ο ίδιος ο Κυριακόπουλος:

"Με λένε Γεράσιμο Κυριακόπουλο. Είμαι ο ένας από τους τρεις προφυλακισμένους στις φυλακές Κορυδαλλού, κατηγορούμενος για τα επεισόδια της 6ης Μάη κατά τη διάρκεια πορείας του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ (Ε.Κ.Φ.). Αυτή είναι μια πρώτη προσπάθεια να μιλήσω και να σχολιάσω τα γεγονότα και τις καταστάσεις τις οποίες διαδραματίστηκαν και βίωσα με αφορμή τη σύλληψή μου. ...
... Από την άλλη πλευρά, το όλο σκηνικό ήρθαν να συμπληρώσουν διάφορα κοινωνικό-πολιτικά παιχνίδια, ξεκινώντας από τους οργανωτές του 4ου Ε.Κ.Φ. και αναφερόμενος εδώ στο πολιτικό κόμμα του Συνασπισμού το οποίο άσκησε πιέσεις στη κυβέρνηση με αναληθείς δηλώσεις και κατηγορίες για την άμεση απονομή κατηγοριών και συνεπώς φυλάκισης στους συλληφθέντες του Φόρουμ της 6ης Μάη, οι οποίες όπως έμαθα αργότερα είπαν ότι ήταν ατυχείς δηλώσεις."

Και ο blogger kameron:

kameron Extreme poster Εγγραφή: 31 Μάρ 2006 Μέλος #: 3695 Δημοσιεύσεις: 609 Offline

Δημοσιεύθηκε: Δευ 05 Φεβ, 2007 10:36 pm Θέμα δημοσίευσης: Ε, αφού κάνει απεργία πείνας και ο καθηγητοπατέρας Καλομοίρης, τότε ναι! Να ξεβρακωθούν πάραυτα η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία... Αλήθεια, γνωρίζει κάποιος από πότε ο εν λόγω έχει να μπει σε αίθουσα διδασκαλίας? _________________ Τα τελευταία 25 χρόνια οι Έλληνες βρίσκονται μπροστά σε μια δύσκολη απόφαση. Να ψηφίσουν τσογλάνια ή καραγκιόζηδες... >>> Πόσα χρόνια; Οι φήμες λένε πάνω από 25!!! Τί σοϊ καθηγητής είναι τότε; Ο κ. Κακομοίρης είναι ο δεύτερος εξ αριστερών! Στέλεχος του Συνασπισμού. Γι' αυτό "ο Υπεύθυνος για τα θέματα Παιδείας του Συνασπισμού, Αλέκος Φλαμπουράρης, αναφερόμενος στη συνάντηση δήλωσε χθες ότι για να μην είναι υποκριτική και για να μην αποβεί άκαρπη θα πρέπει «να δώσει λύση ο πρωθυπουργός στο καίριο αίτημα των εκπαιδευτικών, ώστε από μισθούς πείνας να περάσουν σε μισθούς που θα τους επιτρέπουν να ζουν μόνον από τη δουλειά τους», επιπροσθέτως «να αναληφθούν δεσμεύσεις για την επίλυση των θεσμικών αιτημάτων όλων των βαθμίδων»" >>>Μισθοί πείνας, απεργία πείνας, πολύ πείνα, αλλά η "μπάκα" δεν λέει να πέσει! Περίεργα πράγματα, μα τον Δία!.

"εξτράδικα", μίζες από ταξιδιωτικά γραφεία, αμοιβή γιά επιτήρηση και βαθμολόγηση

Καθηγητές ή καγκουρό;

Κατά τη διάρκεια της πορείας των καθηγητών έξω απ’ τη Βουλή, μία δημοσιογράφος ρώτησε έναν καθηγητή: «Τι μισθό παίρνετε;». Τότε εκείνος με ύφος ξέχειλο από την αδικία, έτεινε ένα χαρτί προς το μέρος της και ξεστόμισε: «Kοιτάξτε εδώ! 17 χρόνια υπηρεσίας και παίρνω 1250 ευρώ καθαρά!» Μόνο;

Απορώ πώς γίνεται μορφωμένοι άνθρωποι, υποτίθεται, να παίζουν τόσο πολύ με τη νοημοσύνη μας. Και δεν είναι αυτό που με εξοργίζει τόσο, όσο το ότι αυτοί οι άνθρωποι έμαθαν γράμματα σε μας και θα μάθουν και στα παιδιά μας. Δηλαδή δύο τινά συμβαίνουν: ή υποννοούν ότι κι εμείς που μαθητεύσαμε στο πλάι τους γίναμε μια απ' τα ίδια ή ότι αυτό θα πρέπει να περιμένουμε να γίνουν τα παιδιά μας. Ή μήπως και τα δυο;

Δε μιλάω με επίσημα στοιχεία, αλλά σύμφωνα με τα όσα θυμάμαι εγώ απ’ το σχολείο, νομίζω ότι θα με ακολουθήσετε στον συλλογισμό. Για να 'χουμε καλό ρώτημα λοιπόν, πόσο πολύ δουλεύει ένας καθηγητής ή ένας δάσκαλος σε δημόσιο σχολείο κατά τη διάρκεια του έτους;

Ο χρόνος έχει 365 μέρες (τα δίσεκτα τους τα χαρίζω). Απ’ αυτές, οι 90 είναι άδεια μετ’ αποδοχών λόγω καλοκαιρινών διακοπών. Μας μένουν 275, δηλαδή κάπου 9 μήνες. Βγάλε τα Σαββατοκύριακα 9 μηνών, μένουν 257. Βγάλε καμιά 15αριά μέρες επίσημων αργιών, 242. Βγάλε δεκαπέντε μέρες τα Χριστούγεννα, και άλλες τόσες το Πάσχα, 212. Τα σχολεία μία φορά το μήνα πάνε εκδρομή. Βγάλε τις ημερήσιες εκδρομές των 9 μηνών, 203. Βγάλε μία τριήμερη εκδρομή τον χρόνο (πενταήμερη για την τελευταία τάξη του Λυκείου, όπου πάνε πάλι τζάμπα διακοπές στην ουσία), 200. Βγάλε καμιά 10αριά μέρες το χρόνο σε συνελεύσεις, συμβούλια, απεργίες, και σούπα μούπες, 190. Και δεν υπολογίζω κάτι άλλες εκπαιδευτικές εκδρομές, κάτι περιβαλλοντολογικές, κάτι συνοδευτικά με τις θεατρικές ομάδες, κάτι να οργανώσουμε τη γιορτή της 17ης Νοέμβρη και άλλες ωραίες δικαιολογίες. Μέσα αυτά.

190 μέρες. Όχι από 8 ώρες βέβαια. Γιατί πολύ απλά 8 ώρες δε διαρκεί καν η διδακτική ημέρα. Εγώ πολύ χαριστικά θα υποθέσω ότι δουλεύουν 4 ώρες τη μέρα (που κάποιοι δεν τις δουλεύουν καν – ένας θεολόγος τι να διδάξει 4 ώρες τη μέρα σε ένα Γυμνάσιο ας πούμε;). Άρα αν τα 190 μεροκάματα επί 8 ώρες αντιστοιχούν σε 1520 ώρες, τα 190 μεροκάματα επί 4 ώρες αντιστοιχούν σε 760. Δια του 8 μας κάνει πόσο; 95 ημέρες. Πόσες μέρες έχει ο χρόνος; 365. Πόσες μέρες δουλεύουν αυτοί; Ναι σωστά, το 1/4 του χρόνου.

Και φυσικά δεν θέλω να επεκταθώ στο ότι τουλάχιστον οι μισοί δάσκαλοι και καθηγητές κάνουν ιδιαίτερα με μαύρα λεφτά παρανόμως κάτω απ’ το τραπέζι. Ούτε στα εξτραδάκια των εξετάσεων του Lower και του Proficiency όταν μπαίνουν επιτηρητές. Ούτε στις μίζες που παίρνουν από τα ταξιδιωτικά γραφεία που διοργανώνουν τις σχολικές εκδρομές. Άλλα ούτε καν και στην πλήρη ξετσιπωσιά που πληρώνονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις στο τέλος του χρόνου για να διορθώσουν ή να επιτηρήσουν, έξτρα από τον κανονικό μισθό τους (θαρρείς και δουλεύουν για κάποιον άλλο εκείνη την περίοδο και όχι για τον ίδιο εργοδότη, μέσα στο ωράριο που έχουν ήδη καλοπληρωθεί).

Θα έπρεπε να ντρέπονται. Όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά γιατί μας αναγκάζουν να βγάζουμε κομπιουτεράκι και να γινόμαστε μπακάληδες. Σαν και του λόγου τους δηλαδή που μέσα σ' όλα τα λεφτά που καλοπληρώνονται, τους πείραξαν τα (μόνο) 2 ευρώ αύξηση. Ρωτήσατε μωρέ αν δικαιούστε καν αύξηση;

Υ.Γ. Για την ιστορία, ο συγκεκριμένος παραπονούμενος καθηγητής, μας κοστίζει 43 ευρώ κάθε 45 λεπτά που μπαίνει να διδάξει (και αν διδάξει). Δηλαδή με 1 ευρώ κάθε λεπτό. Ούτε υπεραστικό στην Αυστραλία δεν κοστίζει τόσο. Να τον χαιρόμαστε, κι αυτόν και όλους τους.

Γράφτηκε από τον Konstantinos στις 19:34